Okres wakacyjny często kojarzony jest z rozluźnieniem oraz beztroską. Jeziora, rzeki, stawy, żwirownie, oczka wodne czy wyrobiska poeksploatacyjne przyciągają osoby szukające ochłody i relaksu. Upalne dni i wysokie temperatury powietrza sprzyjają spędzaniu czasu nad wodą i korzystaniu z kąpielisk. Niestety, wakacyjny wypoczynek niekiedy kończy się tragedią. Wypadki i utonięcia rodzą pytania o to, kto ponosi odpowiedzialność za zdarzenie oraz czy poszkodowany lub rodzina osoby zmarłej mogą dochodzić odszkodowania lub zadośćuczynienia.
Czym właściwie jest kąpielisko?
Na wstępie należy wskazać, że w Polsce mamy definicję legalną kąpieliska. Zgodnie z prawem wodnym jest nim wyznaczony przez radę gminy wydzielony i oznakowany fragment wód powierzchniowych, wykorzystywany przez dużą liczbę osób kąpiących się, pod warunkiem że w stosunku do tego kąpieliska nie wydano stałego zakazu kąpieli.
Kąpieliskiem nie jest: pływalnia, basen pływacki lub uzdrowiskowy, zamknięty zbiornik wodny podlegający oczyszczaniu lub wykorzystywaniu w celach terapeutycznych, sztuczny, zamknięty zbiornik wodny, oddzielony od wód powierzchniowych i wód podziemnych.
Czym są „dzikie kąpieliska”?
Co roku w Polsce w okresie wakacji i korzystania z kąpielisk dochodzi do wielu utonięć i wypadków śmiertelnych. Często zdarzenia te mają miejsce na tzw. „dzikich kąpieliskach”, które, choć nie są oficjalnie przeznaczone do rekreacji wodnej, to niejednokrotnie są powszechnie znane lokalnym mieszkańcom i regularnie odwiedzane przez setki osób. Takie miejsca nie posiadają ratowników wodnych, infrastruktury sanitarnej, pomostów spełniających wymagania bezpieczeństwa, wyznaczonych stref kąpielisk, systemów ostrzegania, ich wody nie są poddawane badaniom jakości.
Kiedy gmina odpowiada za tragedię na dzikim kąpielisku?
Gdy na dzikim kąpielisku dochodzi do utonięcia, rodzina zmarłego może się zastawiać, czy za to zdarzenie ktokolwiek odpowiada? Czy istnieje możliwość uzyskania zadośćuczynienia